Rel tot in rechtbank uitgevochten
Wil de echte Shoarma Libanon opstaan?

De eigenaars van twee Delftse shoarmaspeciaalzaken zijn in een hevige strijd verwikkeld om het recht op de naam Shoarma Libanon. Zowel de zaak aan de Tweede Breesingel als die aan de Schinneweg voeren dezelfde naam, hoewel ze niet aan elkaar gelieerd zijn. De toestand escaleerde toen klanten de kortingbonnen van de ene zaak bij de andere wilden verzilveren. Dit leidde tot irritatie die uitmondde in een gang naar de rechtbank.

Volgens Ali Refeh van Shoarma Libanon was hij eerder in Delft, maar Mofakk Sinah van Shoarma Libanon bestrijdt dat: hij is de enige echte Shoarma Libanon. Geen van beide eetgelegenheden is bekend bij de Kamer van Koophandel. "Dat hoeft niet in Libanon," aldus Sinah, "daar heeft mijn familie ook een Shoarma Libanon." De familie van Refeh heeft twee zaken in Libanon, die allebei Shoarma Libanon heten. De broer van Sinah heeft twaalf zaken die allemaal Shoarma Libanon heten. Refeh heeft twaalf broers die ieder zeven zaken runnen die Shoarma Libanon heten. Sinah is verre familie van McDonalds.
Volgens Sinah hebben sympathisanten van Refeh zijn gevelverlichting vernield, waardoor sommige letters niet meer oplichten in het donker. Bezoekers worden geconfronteerd met 'Shoa Libanon', wat vrij vertaald Libanese catastrofe betekent. Het was een reactie op een akkefietje van een maand geleden, zegt Refeh, die overigens alle betrokkenheid ontkent. Het bewuste akkefietje heeft volgens Sinah de oorsprong in een akkefietje van acht maanden geleden. Refeh weet over welk akkefietje het gaat en weet vervolgens te melden dat dat akkefietje teruggrijpt op een akkefietje dat misschien al wel drie jaar oud is. Dan weet Sinah het zeker: dat akkefietje van drie jaar geleden is al meer dan veertig jaar oud. Refeh moet lachen, want het gaat hier volgens hem om een akkefietje dat al drie generaties bestaat. Uit mondelinge overlevering binnen zijn familie weet Sinah dat het allemaal begonnen is in de zesde eeuw na Christus. Dat weten Refeh en zijn familie al heel lang, zegt hij.

Hoon en trots
Beide kemphanen betichten elkaar het shoarmavlees te vermengen met goedkoop varkensvlees, hetgeen onder de vaderlandse shoarmaspeciaalzaken als een daad van grote zonde wordt gezien. Refeh zegt dat hij er honderd procent van overtuigd is dat zijn vlees honderd procent zuiver lamsvlees is. Sinah prijst zijn shoarmavlees aan als honderd-en-tien procent zuiver lamsvlees, iets dat Refeh beantwoordt met een honderd-en-twintig procent bevestiging van wat hij eerder heeft gezegd. Volgens Sinah vindt de helft van de klanten van Refeh dat de shaorma bij hem lekkerder is, en als je dat percentage optelt bij de honderd-procentscore onder zijn eigen klanten, dan heeft Sinah een honderd-en-vijftig procentscore. Volgens Refeh goochelt Sinah vaker met cijfers. Sinah zegt dat Refeh alleen weet dat 1 + 1 een dubbele boekhouding is. Refeh meldt dat zijn omzet al jaren om en nabij de miljoen ligt, wat hem op hoongelach komt te staan van zijn concurrent die per jaar het viervoudige zegt te verdienen. Sinah heeft het over de weekomzet, zodat hij twaalf keer meer verdient dan zijn concurrent. Geen van beide eetgelegenheden is bekend bij de Belastingdienst.
Hoe de zaak moet worden opgelost, is voor de heren klip en klaar: de concurrent moet betalen en naar een andere stad verkassen. Refeh laat zich niet uit over de hoogte van het smartengeld, maar het staat volgens hem in verhouding met de gekrenkte trots die generaties lang heeft bestaan. Sinah is naar eigen zeggen te manhaftig om het over erekwesties te hebben. Volgens hem zullen de zwakkeren altijd geneigd zijn het familierespect te verkwanselen voor geld, dat je nota bene niet mee kan nemen naar de hemel. Een sterk staaltje hoogmoedige retoriek, vindt Refeh, die vermoedt dat Sinah op de naam Shoarma Libanon uit is, om de Refeh-clan voor altijd te vernederen, iets wat omgekeerd ook door Sinah wordt beweerd.

Absoluutheid
Morgen dient de zaak voor de rechter. Beide heren zeggen vertrouwen te hebben in een goede afloop, al zegt Refeh twee keer meer vertrouwen te hebben dan Sinah, die de uitspraak direct omgekeerd evenredig verdubbelt. Refeh, die niet bekend is met omgekeerde evenredigheid die zich verdubbelt, spreekt van een absoluut gelijk, waar geen ander gelijk overheen kan. Sinah heeft zeven van dat soort absolute gelijken, voor iedere deugd één. Refeh heeft acht deugden en even veel absolute gelijken. Sinah weet dat Refeh liegt over zijn eigen shoarma, die hij niet durft te eten omdat het onrein is, en kan daarom nooit meer dan drie deugden hebben. Dit is voor Refeh het bewijs dat Sinah liegt over zijn absolute gelijken. Misschien heeft hij er drie, maar in ieder geval nooit acht.
De rechtzitting wordt door beide heren gezien als het einde van een slepende kwestie. Zij hebben zich daarom terdege voorbereid en niets aan het toeval overgelaten. Sinah zegt ervoor gezorgd te hebben dat er 'binnen de rechterlijke macht' familieleden en vrienden van hem actief zijn. Refeh weet te melden dat de officier van justitie zijn zus is en de vader van Sinah is morgen de rechter. Zowel officier van justitie Joram Tweemeter als rechter Marijke van Grendelen-Slooten zeggen niet van de familiebanden op de hoogte te zijn.
Uitspraak: volgende week donderdag om half drie, als God het wil.