De Rolling Stones
TIP: lees deze column hardop voor met een Polygoonstemmetje, altijd leuk op feestjes met veel bier.

De Rolling Stones, wie kent ze niet? Al vele jaren trekken deze vier heren volle zalen met hun heerlijke liedmuziek. Liedjes als Angie, Fool to cry en Blue turns to grey zijn stuk voor stuk klassiekers die op geen enkele goede dansavond mogen ontbreken. Onder aanvoering van de immer energieke Mick Jagger zwepen de Rolling Stones hun publiek op, zoals alleen de groten der aarde dat kunnen. De gretigheid waarmee de fans zich storten op iedere nieuwe langspeler van deze Engelse supergroep, laat zien hoe trouw zij hun idolen volgen. Want het zijn niet de jongsten meer! En toch klinken uitgesproken evergreens als Fool to cry, Harlem shuffle en Satisfaction nog even mooi als vroeger. Onvermoeibaar en met een ambitie die geen leven naast de band veronderstelt, storten de heren zich jaar na jaar in uitputtende wereldtoernees. Want overal zijn de fans van de Rolling Stones, van Djakarta tot Londen, van Rio de Janeiro tot Peking. Van Keulen tot Kaapstad en van Reykjavik tot Washington DC.
Overal waar de Stones een avond luister bij zetten met een fraai concert, gaan de voetjes van de vloer. Want dat is het fraaie van de populaire muziek van tegenwoordig: het is de sound van de wereld, de sound van vandaag.
De Rolling Stones, ook wel gekscherend de Golden Earring van Engeland genoemd, zijn de absolute crème de la crème en daarmee ambassadeurs van de internationale popmusic. Van hun hand komen immers de prachtliedjes Honky tonk woman, Ruby Tuesday en Fool to cry. Deze songs en vele anderen, waaronder Paint it black en Tell me, behoren tot de allermooiste popliederen die ooit zijn gecomponeerd. De Rolling Stones staan op eenzame hoogte op de mondiale popladder. Deze volkomen unieke wereldsterren moeten alleen de Beatles boven zich dulden, want John, Paul, Ringo en George zijn natuurlijk beter; zij leunen tegen het celestiale aan. Zij zijn de idolen van zeer velen. Hoe leuk je de muziek van de Rolling Stones ook vindt, die haalt het niet bij prachtnummers als Let it be, Tomorrow never knows en A hard day's night. Ja, de Beatles, met de excentrieke John Lennon naast de opgewekte Paul McCartney, die samen de allerfraaiste hitsuccessen componeerden, zoals And I love her, A day in the life en Dear Prudence. En wat te denken van gitarist George Harrison, de vakman bij uitstek die zoveel heeft betekent voor de wereldwijde gitaarmuziek en componist van de heerlijke liederen Taxman, I want to tell you en Don't bother me. Het waren de Beatles die de wereld lieten kennismaken met muziek uit den verre, zoals India, Sri Lanka en Kasjmir, wat goed te horen is op de succesvolle langspeelplaat met de welluidende titel Sergeant Peppers Lonely Hearts Club Band, hoewel het eerder op kant A van Revolver ook al doorklonk.
Het is bijzonder jammer dat ik nu gesproken heb over de Beatles, want dit zou een verhaal over de grootheid van supergroep de Rolling Stones moeten worden. Ik had duizenden andere artiesten of groepen kunnen noemen, zonder de Rolling Stones te degraderen. Voor vandaag hou ik het voor gezien, in een volgende aflevering zal ik vertellen dat bier het allerlekkerst is, als je wijn buiten beschouwing laat.




terug