Brahim Melssen schreef Van Speijk een bezorgde mail naar aanleiding van het achtergrondartikel over drugs:

Ik weet niet wie het stuk: 'Het blijft toch je kind' (achtergrondartikel 42) heeft geschreven. Ik vind het ook echt belachelijk dat zo een stuk wordt gepubliceerd. Ik begrijp niet wat de zin ervan is ouders zo zo bang te maken voor softdrugs. Ik begrijp dat de auteur van dit stuk, natuurlijk geen flauw benul heeft van de werkelijke problematieken rond Softdrugs zijn of wat softdrusg is. Ik raad hij/zij dan ook aan om wat deskundig advies in te winnen. Tuurlijk zijn er een aantal softdrugs gebruikers die aan het stereotype beeld voldoen zoals is beschreven. Maar dat is toch niet representatief!! En hoe dom moet je zijn om te denken dat twee draaitafels van je kinderen tot drugsverslaving leid. Als de auteur van dit stuk kinderen heeft zal ik meteen een melding doen bij het AMK. Het is jammer dat er mensen zijn die een kloof tussen ouders en kinderen maken met dit soort slechte adviezen. Zelf heb ik op genoeg instellingen gwerkt en met genoeg ouders om te weten dat dit onzin zoals beschreven niet klopt met de werkelijkheid. Als een kind een biertje wilt drinken moet hij/zij dan ook langs de grift gaan om alle gevaren van drank te zien!

Wilt u ook reageren, dan bent u van harte uitgenodigd.



Achtergrondartikel
42
Het blijft toch je kind

Dit is een belangrijke oproep aan de ouders van tieners die zich de opvoedkundige taak ter harte nemen. Alstublieft, lieve ouders, praat met uw kinderen over softdrugs. Het is zó belangrijk dat uw kinderen zich afzijdig houden van softdrugs. Praat alstublieft met uw kinderen en waarschuw ze voor de gevaren. Praten is heel belangrijk, omdat softdrugs aan het begin van de verslavingsketen staan, waarin uw kind onherroepelijk verstrikt raakt als het zich inlaat met verslavende roesmiddelen. Het is vrijwel altijd zo dat iemand begint met softdrugs en steeds verder afglijdt naar de nog zwaardere drugs. Echt waar. Die andere verhalen moet u gewoon niet geloven.

Vertel uw kinderen over de gevaren van softdrugs in het algemeen. Laat ze kennismaken met verslaafden, laat ze zien hoe deze mensen leven, in hun holen, met hun schamele bezittingen in een plastic tas en slechts een matras op de grond met een kapotte slaapzak. Of gewoon een deken, maar meestal zijn het kapotte slaapzakken waar zij onder slapen. Neem uw kinderen mee naar het station, laat ze zien hoe moeilijk het is om een fiets te stelen om softdrugs te kunnen kopen. Neem een ijzerzaagje of nijptang mee om uw verhaal kracht bij te zetten. Laat uw kinderen bij een coffeeshop staan om te zien hoeveel maatschappelijk geslaagde mensen er naar buiten komen. Zij zullen zien: niet één! En daarom is het zo belangrijk tijdig uw kinderen te informeren over en te behoeden voor de gevaren van softdrugs.
Mensen die softdrugs gebruiken sporten niet en áls ze al sporten dan voetballen ze en verliezen ze altijd met 12-0 omdat ze met negen man de wedstrijd eindigen (softdrugsgebruik maakt blessure-gevoelig omdat het lichaam in kracht en vitaliteit afneemt) of omdat het "gewoon voor de lol en vooral voor de derde helft" is.
Softdrugsgebruikers hebben een tanend gevoel voor competitie en strijd. Daarom krijgt nooit iemand vanwege zijn of haar softdrugsgebruik een betere baan en krijgen verslaafden zelden opslag. Softdrugsgebruikers vinden alles 'wel oké, weet je wel'. Het mag duidelijk zijn dat spraakvermogen en intelligentie grote schade oplopen ten gevolge van de verslavende stoffen die bovendien de hersenactiviteit merkbaar verlagen. Waarschuw alstublieft uw kinderen voor deze gevaren.

Totale lethargie
Softdrugsgebruikers hebben weinig interesse. Ze hoeven vaak niet zo nodig iets te ondernemen vanwege hun verslaving. U zou toch niet willen zien dat uw kinderen ongeïnteresseerde volwassenen worden? De interesse die gebruikers hebben zijn af te zien aan hun bezigheden, die passen bij een kind van veertien maar niet bij een volwassene die een taak in de maatschappij behoort te vervullen. Iemand met waarden en normen zou zich schamen zijn dagen te slijten met computerspelletjes, in het winkelcentrum rondhangen, uitslapen tot half twaalf omdat het laat is geworden, drinken en gebruiken, televisie kijken en internetten.
Softdrugsgebruikers doen niet anders, zij doen het dag in, dag uit. Niet bepaald iets wat u uw kinderen zou willen meegeven! Uw zorgvuldige en liefdevolle opvoeding verdient meer dan dat! Daar heeft u het immers niet voor gedaan!



Aftandse illusies
Softdrugsgebruikers hebben door hun afnemende algemene besef geen aanleg om goede ouders te worden. Kinderen van gebruikende ouders worden niet zelden op straat gesignaleerd met veelkleurige wijde pofbroekjes aan, desnoods blootsvoets of met zogenoemde rastavlechten, waarvan het effect wordt verkregen door het haar niet te wassen. Die kinderen zijn direct, brutaal, ongemanierd en hebben namen als Goa, Shakti of Bloem. Ze luisteren naar niemand omdat hun ouders -hun eerste en veilige referentie in de volwassen wereld- zich volledig afzijdig houden van hun ouderlijke taak omdat zij druk zijn met gebruiken. U zou toch geen grootouders van dergelijke kleinkinderen willen zijn? Kinderen van softdrugsgebruikers hebben een verhoogd risico om ook softdrugsgebruiker te worden. Het is daarnaast van belang erop toe te zien met wie uw kinderen na schooltijd omgaan. Nodig ze bij u thuis uit, zodat u een oogje in het zeil kunt houden. Pas op met groezelige kinderen, ongeacht het ras of soort dat zij vertegenwoordigen.
Het is als ouder niet moeilijk om signalen op te vangen van mogelijk softdrugsgebruik van uw kinderen. Waar komt die plotselinge neiging tot het dragen van lang haar vandaan? Waarom ruikt uw kind steeds naar wierook als het thuiskomt? Waarom moet uw kind wijde broeken dragen? Waarom luistert uw kind naar vreselijk luidruchtige muziek? Waarom neemt uw zoon zijn skateboard mee in de bus naar school en waarom gaat hij niet gewoon op de fiets? Wat is er mis met de disco aan de Brinklaan? Het was er toch altijd gezellig? En waarom is uw kind vaak 's avonds moe en lusteloos? Allemaal vragen met hetzelfde antwoord: omdat uw kind softdrugs gebruikt.
Softdrugsgebruikers zullen nooit zeggen dat het slecht met ze gaat. Als iemand ze vraagt hoe het met ze is, zeggen ze altijd 'goed' of 'ja, goed' of 'prima'. Terwijl dat natuurlijk een illusie is. Voor zover softdrugsgebruikers nog denken, denken ze dat het goed met ze gaat. Softdrugsgebruikers hebben geen baan, verantwoordelijkheid, stress of tekenen van een maatschappelijk bestaan, omdat dat 'niet relaxed' is. Zij missen de ijkpunten waarop een niet-verslaafd, normaal mens diens situatie beoordeelt. Vraag aan iemand hoe het gaat en hij of zij zal zeggen: 'ik ben erg druk op mijn werk, wat mij veel voldoening geeft; ik heb een gezellig en intensief sociaal leven, ik kan mijn energie 's avonds kwijt tijdens een partijtje squash met vrienden of ik doe vrijwilligerswerk om mijn maatschappelijke betrokkenheid te benadrukken; 's avonds lees ik een goed boek of een kwaliteitskrant en volgende week ga ik een lang weekend naar de Biënnale in New York.'
Daarom zegt een softdrugsgebruiker dat het goed met hem gaat: hij heeft die dingen allemaal niet. Hij heeft softdrugs. En dat is goed, weet je wel.

Gemoedsrust
Uw kinderen, uw dierbaarste bezit, gunt u het allerbeste. Wat mensen u ook vertellen, softdrugs horen niet bij de zaken die u uw dierbaren zou aanraden. U kijkt wel uit! Zorg er daarom voor dat uw kinderen goed worden voorgelicht over de gevaren van softdrugs, de effecten op de lange termijn en dergelijke. Probeer uw kind duidelijk te maken dat softdrugs de schoolcarrière ernstige schade toebrengen. Doordat softdrugs vergeetachtig, lui, apathisch en ongeïnteresseerd maken, vallen uw kinderen tussen de wal en het schip en gaan zij van school zonder diploma. Dat levert ontevreden jongeren op, omdat ze zich vervolgens wél te goed vinden voor een schoonmaakbaantje of vakkenvullen.
Zij worden opstandig, maken stampij bij de balie van de sociale dienst en drinken halve liters bier tegelijk in een café. Ze krijgen een hekel aan de maatschappij omdat ze het gevoel hebben dat zij niet nodig zijn, wat begrijpelijk is omdat ze softdrugs gebruiken en dus nooit een maatschappelijk aanvaarde status zullen bereiken. Terecht horen zij er niet echt bij, al laat een geciviliseerde maatschappij de verworpenen niet in de steek. Zij blijven dus recht hebben op sociale voorzieningen en goedkope huisvesting.
Kinderen, zoals uw kinderen, zien de wereld vaak anders. Dat hoort bij de leeftijd. Zij kijken naar televisie, zijn vaak op straat, komen in discotheken en cafés en zien bepaalde elementen van het leven die u niet kent of waar u zich verre van houdt. Daar ligt veel gevaar, maar ook dichter bij huis loert de verslaving. Eén van de belangrijkste oorzaken voor kinderen om met softdrugs te beginnen is de ongebreidelde propaganda die een popster, een soapacteur of een house-dj uitdraagt met betrekking tot het gebruik van softdrugs. Het zou allemaal zwaar oké en vet relaxed zijn. Doen dus, is hun boodschap. In de zogenaamde housecultuur is het gebruik van softdrugs een vereiste om te slagen. Als je alle mensen zou doodschieten die dat ontkennen, dan had je geen housecultuur meer. Hoeveel eerbare beroepen en hobbies zijn er te bedenken waarbij geen softdrugs, en op den duur echte drugs, vereist is? Zeer veel, zo niet alle! Met bovendien een maatschappelijke status die vele malen aanzienlijker is dan die van de vluchtige roesgebaseerde creatieveling, die zijn lafverdiende geld overigens nog voor z'n veertigste heeft verbrast aan de dure echte drugs. Dan vallen ze in een gat, want dan blijken hun vrienden ineens alleen maar medegebruikers te zijn geweest. Een hard gelag!

Denk tot slot goed na...
Alstublieft, waarschuw uw kinderen voor deze gevaren! Het vak van house-dj lijkt zo rooskleurig en glamoureus, maar is dat niet. Zorg er in ieder geval voor dat uw zoon -of dochter- niet meer dan één platenspeler op zijn -of haar- kamer heeft, want bij twee draaitafels loert het dj-gevaar, daarmee softdrugsgebruik en daarmee gebruik van echte drugs.
Het gaat om de toekomst van uw kinderen, lieve ouders, maar het gaat net zo goed om uw eigen toekomst! Het blijven úw kinderen, of ze nu normaal zijn of softdrugs gebruiken. Licht ze daarom goed voor over de gevaren van softdrugs. U wilt ten slotte niet meemaken dat een stel stelende en liegende kinderen uw oude dag verpest, om nog maar te zwijgen van de buurt die schande zal spreken, omdat u het zover heeft laten komen. Er zal over u worden gestemd waarna u het kerkbestuur zal moeten verlaten. U verliest de privileges die horen bij het lidmaatschap van de vrijwillige brandweer, dat u eveneens onherroepelijk zult verliezen. In het café zult u naast een lege kruk zitten en op koninginnedag kunt u niet op hare majesteit de koningin toasten omdat u wordt overgeslagen bij de uitreiking van de glaasjes oranjebitter. In uw hoofd zult u altijd een melaatsenratel horen.

terug