Sinds de Partij voor de Dieren zo glorieus uit de verkiezingsstrijd tevoorschijn kwam, hebben we in Nederland een nieuwe vorm om aan te duiden hoe we ervoor staan: de manier waarop mensen met dieren omgaan, laat zien hoe geciviliseerd de samenleving is. Met andere woorden, beren op een hete plaat laten dansen komt alleen nog voor in achtergebleven gebieden, stierenvechten is een uitlaatklep voor zwakzinnige volkeren en het onverdoofd castreren van biggetjes is iets van de barbaren. Nog even dus, en we horen weer bij de landen waar het goed toeven is.
Maar er is meer. Het getuigt ook van beschaving als we menswaardig met andere mensen omgaan, en dan in het bijzonder met verliezers. Zo zijn er bij een spelshow op de Nederlandse televisie vijf koppels die allemaal mee willen doen aan het daadwerkelijk spel: een race om 100.000 euro. Slechts drie koppels kunnen door en dus moeten er twee afvallen. Al na vijf minuten wordt duidelijk hoe dat gaat gebeuren: per paar wordt er eentje aan een rekstok gehangen en de eerste twee die loslaten, vallen af. Dat is alles.
Wekenlang zitten de deelnemers in spanning, alle familie is geïnstrueerd en zit met klamme handen aan de breedbeeldbuis gekluisterd. Video's snorren en stiekem is al nagedacht waaraan de hoofdprijs zal worden besteed. Afbetalen van de keuken, vakanties, een auto; er is al heel wat afgedroomd in die koppies. Zo'n kans op een ton krijg je niet elke dag.
En dan is het moment aangebroken. De vijf duo's staan op een rijtje op de verhoging en kijken gespannen naar de spelshowpresentator. Hij roept 3, 2, 1 en de helft hangt. De camera zoekt naar zweet, spanning en paniek, en binnen een halve minuut is het gebeurd. Twee verliezers vallen omlaag en zijn uit beeld verdwenen. Hun medekandidaten staan direct in het donker en een oorverdovend lawaai stijgt op van de tribunes. De finalisten zijn bekend! Kom maar naar beneden!
Op het moment dat het derde finalistenduo zich voorstelt, hebben de verliezers hun jassen al aan en staan ze buiten op de bus te wachten. De grens van onze civilisatie is bereikt, al hebben ze hun ballen behouden. Want laten we wel wezen: zwijnen, dat zijn we niet.

TERUG