Het leek zo'n goed idee. Laten we, al is het maar voor een dagje, de verschillen bijleggen, de terreurdreiging voor ons uitschuiven en kennis maken met de mensen om ons heen. Gewoon, met de buren.
De overheid had alle voorbereidingen getroffen en afgelopen week was het eindelijk zover: de eerste officiële Nederlandse Burendag zag het licht. Als u er niets van heeft meegekregen, dan heeft de regering dus 47 miljoen zinloze euro's over de balk gegooid aan advertenties en reclame.
Bij ons in de buurt was iedereen als de dood dat Ali B zou langskomen en dat wij met hem zouden moeten rappen, want als de overheid één ding zeker weet, dan is het dat een lekkere rap de verschillen tussen de mensen verkleint. Rappen is met rasse schreden het bindmiddel van onze samenleving aan het worden. Hadden we vroeger de fanfare, waarin altijd wel een buurtgenoot meespeelde, tegenwoordig wordt er een geluidswagen op de hoek geparkeerd en worden we feestelijk vergast op dreunende beats, schuddende danseresjes, en jongens met een eenletterige achternaam, alsof het mongolen zijn die hun achternaam niet kunnen onthouden.
Gelukkig was Ali B in een andere straat uitgenodigd en moesten wij het doen met een promotieteam van een koffiemerk, dat vond dat niet rap maar koffie het bindmiddel is. Een housedeun liet er geen twijfel over bestaan: ‘ik drink úúúren, ik drink úúúren, koffiepads koffiepads koffiepáááds met mijn búúúren!’ Nadat mijn buurman ter linkerzijde, die al een paar bakkies ophad, genoeg kreeg van het lawaai en de kabels van de geluidskar had doorgesneden, leek de buurt weer het meest op wat hij altijd was: een rustig wijkje, waar de mensen elkaar beschaafd groeten en de stoep schoonhouden.
Toen kwam er een auto aan die stilhield op het buurtpleintje. Er stapte een politicus uit die we niet kenden. Hij sprak kort over saamhorigheid, sfeer, het wijkgevoel, respect en het meldpunt voor overlast dat iedere derde dinsdag van de maand open is tussen kwart voor twee en half vier.
Nadat de politicus weer was vertrokken, hebben wij er "met z'n allen de schouders onder gezet", de confetti opgeveegd en de koffiepadstickers van de lantaarnpalen gepulkt. Toen was het weer normaal.

TERUG