Het leven van Irma, en dat van de mensen om haar heen, veranderde
drastisch toen ze een synthesizer voor haar verjaardag kreeg. Eindelijk had
Irma (47) een uitlaatklep voor haar bijzondere gedachtegoed. Met haar Casio
XJ5,3 zou ze de wereld om haar heen doordringen van een dieper besef. Het besef
dat er meer is tussen hemel en aarde, en dat haar XJ5,3 dat onder de keuzetoetsen
heeft zitten. Deze hele geschiedenis zou me om 't even zijn geweest, als het
niet zo was dat 'de expressieruimte' van Irma grenst aan mijn werkkamer. Respect
voor haar discipline, want de eerste opwarmsessies snijden steevast om half
acht door de betrekkelijke stilte van de ochtend: langgerekte klanktapijten
met hier en daar een buikroep van mijn buurvrouw.
Gisteren, na anderhalf jaar oefenen en gewenning, kreeg ik een gebatikte uitnodiging
van mijn buurvrouw: ze kondigde haar eerste officiële optreden aan en ik
was van harte uitgenodigd in buurtcentrum Shivara, een gebeuren waarvan ik het
bestaan niet vermoedde en dat zich twee straten verderop bevond. Met de hand
had ze erbij geschreven: 'Beste buurman, met het raam open zult u mij wellicht
eens hebben horen musiceren. Vandaar deze uitnodiging.'
Vol goedbedoelde moed en in mijn meest vrijetijdse kleding ging ik op weg naar
Shivara. De entree was gratis en dat maakte de lindebloesemthee spontaan drinkbaar.
Esoterie-types laten je immers met hetzelfde gemak een tientje dokken voor wat
energiek-resonerende luchten.
De combinatie van desinteresse en mijn gretigheid bij de tarwe-zemel-glutencombikoekjes
speelde me bij het eerste gedeelte van de symfonie van buuv' zodanig parten,
dat ik noodgedwongen moest afhaken voor het slotstuk dat, naar ik heb horen
zeggen, het einde van de wereld voorspelt. Helaas heb ik dat niet mogen meemaken.
Het was al erg genoeg dat ik naast een vrouw zat, die haar okselhaar als twee
Barba-Bobs onder de armen droeg.
Gelukkig had ik, toen ik van huis ging, mijn oproepkaart voor het referendum
meegenomen, zodat deze middag toch nog nuttig is gebleken. Tijdens mijn dramatische
keuze hoorde ik in mijn hoofd de buurvrouw buikvocht opboeren. Toen wist ik
zeker dat ik een goede keus had gemaakt.