Het wielrennen gaat in de nabije toekomst drastisch veranderen.
Het was een klein berichtje in de krant, maar de gevolgen zijn zo drastisch,
dat het een wonder mag heten dat er niemand aanstoot aan heeft genomen. Zelfs
geen ingezonden brief van een sportfan. In het krantenbericht wordt de voorzitter
van de International Pro Cycle Foundation aan het woord gelaten. De IPCF vaardigt
wereldwijd geldende en bindende richtlijnen uit voor de professionele wielersport.
Het komt er op neer dat vanaf mei 2005 doping niet langer strafbaar is in het
profpeloton. Het kat- en muisspel tussen ordehandhavers en creatieve dierenartsen
met in hun kielzog de honderden wielrenners die alles met zich laten doen om
sneller te gaan, lijkt daarmee voorbij. De IPCF verwijst naar eigen verantwoordelijkheid
en vergelijkt het toestaan van doping met de gang van zaken in de Formule 1,
waar bolides door nuances honderden van secondes sneller gaan. Prepareer je
een wielrenner met de juiste toevoegingen en middelen, dan kan hij winnen. Totdat
een andere renner een nog beter middel gebruikt.
"Hoe ging het vandaag, Johan?"
- "Bovenop de Tourmalet zat mijn hematocriet op 56, maar gelukkig had de
paardendokter nog een flesje zouthormonen bij zich. Daarna ging ik als een speer.
Het duizelige gevoel was toen ook meteen weg."
Laat het inderdaad gewoon maar toe. Beter dan met terugwerkende kracht alle
overwinningen van bijvoorbeeld Museeuw of Virenque als waardeloos afschrijven.
Al die middagen voor de televisie doorbrengen en er dan achterkomen dat ze je
geflest hebben? Dan maar liever een eerlijke wedstrijd tussen volgespoten mastodonten,
die elkaar aftroeven tijdens een massasprint die wordt gewonnen door degene
die negentig kilometer per uur kan peddelen na een rit van 350 kilometer.
"Wat vond je van de etappe, Erik?"
- "Een gemiste kans. Ik ging vandaag voor glenbuterol, maar de Italianen
rijden al dagen op lsd en daar is gewoon niet van te winnen."
Na de rit wordt er op televisie vrolijk gebabbeld over de nieuwste supplementen
en alle renners zijn blij want ze hoeven niet meer te liegen.
"En, Richard, ga je nu van je overwinning genieten?"
- "Nee, ik ga vanavond lekker aan de coke, want van al die uppers word
ik behoorlijk nerveus."